در این فیلم "چاد" راوی یک سری از داستان هایی است که هر کسی را میخ‌کوب میکند. اون آنها را بازگو می کند تا قوانین ژانر ترسناک را نشان دهد و …

یک درام نظامی که زندگی حرفه‌ای و شخصی زبده‌ترین واحد نیروهای ویژه نیروی دریایی (Navy SEALs) را در حین آموزش، برنامه‌ریزی و اجرای خطرناک‌ترین و حساس‌ترین ماموریت‌هایی که کشور از آن‌ها می‌خواهد، دنبال می‌کند.

داستان فیلم درباره پسری به نام الکساندر است که مایه ی ننگ خانواده اش است و خانواده اش هیچ برنامه ای برای شرکت در جشن تولدش ندارند. الکساندر که شدیداً دلش به حال خودش می‌سوزد ، نیمه شب تولدش برای خود یک ظرف بستنی گردویی می‌ریزد و آرزو می‌کند تا بقیه ی اعضای خانواده یک روز دردِ زندگی ای را که او خوب با آن آشنا است را تجربه کنند و…

آن منتقد هنری را می‌شناسید که همه از او متنفرند؟ همان منتقدی که انگار تنها هدفش در زندگی نابود کردن رویای هنرمندان، کیوریتورها و گالری‌داران است؟ منتقدی که تمام مترادف‌های طعنه‌آمیز برای کلمه «بد» را حفظ کرده اما حتی اگر زیر پایش آتش روشن کنند نمی‌تواند کلمه «خوب» را به زبان بیاورد؟ همان منتقدی که شک داریم از سال ۱۹۹۲ به بعد طعم یک رابطه عاشقانه را چشیده باشد و اگر فرصتی پیدا کند، بدون هیچ عذرخواهی به آثار هنری مادر خودش که در کتابخانه محلی آویزان شده هم حمله می‌کند؟ بله، «آقای منتقد هنری» همان آدم نفرت‌انگیز است.